HU22 krijgt eindelijk wat het verdient

Zaterdagavond mogen we thuis aantreden tegen Akros uit Boxmeer. Een team waar we dit seizoen twee keer nipt van verloren hebben. En die twee wedstrijden verdienden we allebei meer. Net als in een aantal andere wedstrijden dit seizoen. Maar het lukte ons nog niet om te winnen. En dat we veel close games verloren hebben wordt dan op een bepaald moment een issue. Dat bleek de vorige wedstrijd tegen Virtus nogal duidelijk, waarin we een voorsprong van 3 punten in de laatste minuut nog weggaven. Daar willen we dus mee afrekenen, want van alle wedstrijden dit seizoen waren er op twee wedstrijden na altijd winstkansen voor ons.

De wedstrijd komt langzaam op gang, en we lijken niet met volle overtuiging in de wedstrijd te zitten. Verdedigend geven we wel aardig thuis en hebben we grip op Akros. Verdedigend spelen we sowieso steeds beter de laatste weken, en daar moeten we vandaag op doorbouwen om te winnen. Een paar goede aanvallende acties aan het eind van het kwart zorgen ervoor dat Akros niet ver kan uitlopen. Na 1 kwart staan we 12-15 achter. Tegen het eind van het kwart zijn we wel aardig gewend aan de wisselende zone/man-to-man verdediging van Akros.

Ook het tweede kwart zorgen we verdedigend voor voldoende stops in onze defense. Verschil is alleen dat we nu vanuit die stops veel beter de break zoeken en daar een aantal makkelijke scores uit halen. Halverwege het kwart lijken we door te kunnen drukken na een aantal goede aanvallende acties van Jaap. We lopen uit naar 27-22 en lijken dit door te kunnen zetten. Maar een aantal ongelukkige situaties zorgen ervoor dat Akros bij rust weer gewoon naast ons staat, 30-30.

Dan is al wel duidelijk dat ook dit weer een close game gaat worden en is de vraag dus hoe we daar mee om zullen gaan tegen het eind. Key om te winnen is de verdedigende rebound, daar pakt Akros te veel ballen. Onze aanvallende organisatie is ten tweede van groot belang vandaag.

In het derde kwart is het continu stuivertje wisselen, de teams geven elkaar geen duimbreed toe. Het verschil blijft steeds binnen de 2 punten. Verdedigend blijven we sterk spelen, maar aanvallend halen we absoluut niet het juiste niveau. We lopen de aanval zonder overtuiging, en spelen als gevolg daarvan een aantal keer te individueel. We lijken niet te beseffen dat in het eind van onze offense nog geweldige kansen komen om 1-1 te spelen, en beginnen daar dus veel te vroeg mee. Eind derde kwart staat het 41-41, en dan is het de vraag hoe we het vierde kwart dit keer gaan uitspelen. Hierin leken we vaak niet meer op onszelf.

En ook dit keer lijken we dit trauma mee te nemen. Akros loopt uit naar 43-49 vroeg in het kwart. We halen ook niets meer uit onze aanval op de manier waarop we hem spelen. Daarom besluiten we over te stappen naar iets anders, waardoor we veel vroeger in de aanval meteen dreigend kunnen worden. Hierdoor komen we makkelijker in de bucket, en halen vanuit daar meteen een paar makkelijke scores. Bij 49-55 zetten twee afstandsschoten na goed uitgespeelde aanvallen binnen een minuut op 54-55. En dan lijken we er ineens weer volledig in te geloven, zo’n tweeënhalve minuut voor tijd. Verdedigend spelen we op ons best, en aanvallend lijkt alles nu veel logischer. Als de laatste minuut ingaat staan we 57-55 voor. Dan besluit Daveny er nog een schepje bovenop te doen in defense en pakt eigenhandig twee steals uit de dribbel van een Akros-speler die verbouwereerd achterblijft. Mede hierdoor scoren we nog 6 punten in de laatste minuut, waaronder 4 uit 4 van de vrije worplijn. Kortom, we spelen het zeer professioneel uit, het tegenovergestelde van een paar weken terug. We winnen met 63-58.

Deze overwinning is zeer lekker. Niet zo zeer voor de ranglijst of wat dan ook, maar gewoon voor onszelf. Omdat we dit absoluut verdienen, en we onszelf al een aantal keer tekort hebben gedaan dit jaar. Een absolute teamprestatie bovendien, waarin iedereen een goede bijdrage heeft geleverd. Zowel aanvallend met punten als verdedigend. Wij kunnen met alle teams mee, maar missen soms een beetje ervaring of slimheid om de wedstrijd uit te spelen. Daar lijken we wel langzaam maar zeker mee af te rekenen. We leren hard van al die close games. Maar meer nog dan de wedstrijden is dit een verdienste van een aantal maanden achter elkaar heel goed en geconcentreerd blijven trainen. En dat is voor mij als coach het belangrijkste. Ik kan de spelers daar alleen maar complimenten voor geven. Zelf heb ik ook 1 seizoen meegemaakt waarin we als team heel veel verloren. Dan is het niet altijd makkelijk en leuk om weer te trainen, en dat was toen in dat seizoen ook niet meer het geval. Veel afmeldingen en slechte motivatie waren het gevolg. Maar dat kan ik van dit team niet zeggen, we blijven hard trainen en investeren in onszelf en elkaar. Daarom kon deze overwinning ook eigenlijk helemaal niet uitblijven. Dat bleek de laatste maanden al waarin we het uit handen gaven, maar steeds beter gingen spelen. Maar als het dan niet lukt gaat het toch knagen. Daar hebben we zaterdag denk ik mee afgerekend, en dus zijn er dit seizoen nog veel meer kansen om onszelf te belonen. Aanstaande zaterdag is dan de eerste mogelijkheid weer.

Stats: Kaj 13, Orlando 12, Jord 11, Medhat 9, Jaap 5, Odward 4, Daveny 3, Lars 2, Hein 2, Louis 2.

Comments are closed.