JU16-1 trekt close game over de streep

Zaterdag speelde JU16 thuis tegen BV Rush uit Uden. Een duel om de 4e plek in de 1e klasse. Uit verloren we met 2 punten van dit team. Dat was een onnodig verlies, maar we weerden ons toen toch kranig met een jong team tegen een grote tegenstander. Toen misten we een hoop spelers, Siebe en Rachne waren de enige ‘tweedejaars’ die er toen bij waren. Ook dit keer missen we wat spelers: Siebe, Dago en Lars kunnen niet meedoen.

BV Rush is een groot team, maar niet met heel veel technische vaardigheden. Daarom gaan we, net als in de uitwedstrijd, pressen. Dat werkte toen ook goed. Zo kunnen we hen proberen ver van onze basket te houden en balwinsten te verdienen door hard te werken. Dat is onze enige kans tegen een ploeg die veel groter is dan wij. Ook in de defense trekt Rush zich namelijk helemaal terug in de bucket, ze verdedigen heel klein. Het is lastig om daar goed tegen aan te vallen, dus we willen ook uit steals een aantal breaks kunnen lopen.

In het eerste kwart zijn we de bovenliggende partij, maar moeten wel wennen aan de halve zone-defense van Rush. Een aantal keer maken we de verkeerde keuzes door recht de helpside in te driven. Dat is een gevolg van het niet goed genoeg ‘lezen’ van de defense. We scoren weinig maar pakken wel een kleine voorsprong van 9-5 aan het eind van het 1e kwart. Rush is een team dat zeer sterke helpside verdedigt, en je op drives naar de ring tot foute passes/keuzes wil dwingen. Het is dan zaak om hoger baltempo te gebruiken en ook beweging van de bal af (weakside) te creëren. 

Al snel trekt Rush de stand gelijk door een paar inside scores. We rebounden niet goed genoeg, dit is een echt aandachtspunt. Bijna alle punten van Rush komen voort uit 2e kansen. We slaan na een paar steals weer een gaatje bij 16-11 en later 21-15, maar groter dan 6 punten wordt het gat nooit. Het is de hele wedstrijd een close game. We gaan rusten met de stand 26-22. Daarmee doen we onszelf toch een beetje te kort. Hoewel we hun laag in de score houden, geven we ze toch te veel aanvallende rebounds. 

In de tweede helft wordt het geen betere wedstrijd, op de een of andere manier is dit gewoon een vervelende tegenstander om tegen te spelen. Tegen een team dat zo klein wil verdedigen moet je in de 1e helft gewoon 3-4 driepunters maken, zodat ze wel naar buiten moeten komen. Maar dat hebben we nagelaten dus zullen we moeten blijven knokken voor ieder puntje. Elk puntje moeten we verdienen tegen dit veel grotere team. Ze komen snel gelijk bij 26-26, maar dan reageren wij weer. Na 2 drives van Robin leiden we weer met 34-29. Om daarna weer wat weg te geven. Het laatste kwart start bij 34-33.

Na een score van Imran komt Rush daarna 2 keer door uit rebounds. Ze nemen dan bij 36-37 voor het eerst de leiding in de wedstrijd. Je weet dan al: “dit blijft close tot de laatste minuut”. Het is dan Nick die opstaat in het vierde kwart, met 6 punten op rij zorgt hij dat wij toch weer aan de leiding gaan bij het stuivertje wisselen: 42-41 met nog een paar minuten op de klok.
Matthijs komt door met een paar goede drives en verdient daar vrije worpen mee. Eerste 2 gaan allebei mis (ai, vrije worpen zijn in dit soort wedstrijden cruciaal). Daarna weer 2, eerste mis, tweede raak. We gaan weer aan de leiding 43-42. Maar meteen een score tegen, weer onder het bord uit een rebound situatie. Via 2 drives van weer Nick en Igor slaan we dan toch weer een gaatje met nog een minuut te gaan: 47-44. Rush gaat naar de vrije worp lijn en maakt er eentje, 47-45. Wij proberen de klok te gebruiken, we hoeven niet meer te schieten, de tijd is onze vriend. Fout op Matthijs, met nog 5 seconden op de klok mag hij weer naar de vrije worplijn. Time-out om Matthijs wat rust in zijn hoofd te geven en instructies voor de rest voor de laatste seconden. Eigenlijk moeten ze er allebei in om Rush de kans niet meer te geven op een gelijkmaker met een driepunter. Koelbloedig schiet hij de eerste binnen: 48-45… nog eentje dan… de bal draait door de lucht en….. valt goed!! 49-45!! Zeer netjes om op dit moment koelbloedig op je techniek te blijven focussen en beide vrije worpen binnen te schieten. 

Rush neemt meteen in en gooit na een passeeractie vanaf de middenlijn nog een driepunter naar de ring die met bord binnenvalt… Maar het mag niet meer mag baten omdat onze marge al veilig was.. Zo zie je maar weer hoe belangrijk vrije worpen zijn.

Deze overwinning kwam niet tot stand op basis van geweldig spel, maar is wel een hele mooie opsteker. Want we hebben dit jaar al veel close games gespeeld, maar grepen dan steeds net naast de punten. Zoals tegen Barons en Attacus, en natuurlijk uit tegen Rush zelf. Om dit soort wedstrijden te winnen heb je een bepaalde scherpte en hardheid nodig, je zult de overwinning echt zelf moeten afdwingen, de tegenstander komt je niks brengen. Elke bal telt dan. Vooral uit tegen Rush en thuis tegen Attacus was die scherpte er bij ons niet. Nu zat daar al wel verbetering in, het was zeker nog niet perfect, we deden nog steeds een aantal niet zo slimme of naïeve dingen in de laatste minuten. Maar het was wel duidelijk beter dan in eerdere wedstrijden. Dit soort wedstrijden moet je leren spelen, en leren winnen. Daar zijn we nu stappen in aan het zetten lijkt het!

Nu nog 2 wedstrijden tegen de koplopers, Barons en Biks Shots. Er staat dan eigenlijk niets meer op het spel, niemand verwacht dat wij daar punten tegen gaan halen. Maar dat willen we wel, en dat is ook mogelijk. We hebben tegen beide teams al laten zien dat wanneer wij top zijn, we het hen lastig kunnen maken. En als we het ze lastig kunnen maken en we kunnen het close houden, dan kunnen we ook van ze winnen. Dat hebben we nu laten zien.

 

Comments are closed.